Buenvenidos a Miami

Yeps, we zijn weer op reis en dan kriebelt het om te bloggen, dus bij deze start ik het Miami / Orlando / Walt Disney World Marathon verslag 😊. Na onze Maleisië / Singapore rondreis van Juni, hebben we nog een last-minute naar New York geboekt in November. Mijn man is gestart met een blog over NYC met tips, weetjes, restos, todos,…. Er is nog wat werk aan de lay-out en de inhoud maar binnenkort kan je daar alles over onze NY avonturen vinden.

Maar nu zijn we aanbeland in de Sunshine state of the USA. Hoofddoel: de WDW marathon uitlopen want lopen is nog altijd mijn leven en mijn passie. In juli heb ik een coach onder de arm genomen die mij in 6 maanden heeft klaargestoomd van 5 km tot hopelijk 42 km. Na een te lange periode van te weinig loopkilometers, waren het geen makkelijke maanden met blessures, steunzolen, dokterbezoeken en pijnstillers maar eens ik het juiste schoentje met de juiste zool had gepast, stabiliseerde mijn lichaam en kwam al de rest weer vanzelf (met veel training, bloed, zweet en tranen :)).

Als er 1 marathon al effe op mijn bucket list staat is het wel die van Walt Disney World en als er 1 plaats is waar ik de hubbie altijd mee naartoe krijg is het WDW. Dus hij haalde ook zijn loopschoenen weer vanonder het stof en hier zijn we dan. Niet in Orlando maar in Miami. Want de tickets naar Miama waren zo goedkoop dat we onze reis wat vroeger aanvingen, oudejaar hier vierden (lees: na een heerlijke white pizza om 20u in slaap vallen omdat we al 24 u wakker waren) en nu op een bus zitten naar Key West.

Thuis ben ik geen grote fan van het openbaar vervoer of wandelen maar op reis kan ik uren op een bus of trein zitten genieten zonder mij te vervelen en doe ik bij voorkeur alles te voet of per fiets. Taxi’s of huurwagens zijn niet aan ons besteed. Maar dat is toch wel een klein probleem in Miami. Miami is gigantisch groot, uitgestrekt, pokkewarm, openbaar vervoer / voetganger onvriendelijk en dus moeilijk om in rond te geraken als je niet over een auto beschikt.
Gisteren zijn we met de Free shuttle van het hotel naar Dolphin mall geweest. Denk Maasmechelen Village x10 waar we de koopjes van onze leven deden in de Calvin Klein store. Maar om terug te geraken in ons hotel moesten we een dure taxi nemen. Dus dachten we deze morgen Uber eens uit te proberen om op de Pick up locatie van onze Key West tour te raken. De app is fantastisch en gebruiksvriendelijk alleen kwam onze chauffeur er maar niet door. Dan maar opnieuw de taxi….

Maar nu zitten we dus op de bus in het paradijs tussen de Atlantische oceaan en de Golf van Mexico. 

  
De Keys bestaat uit een eilandengroep van 700 eilanden verbonden door een highway van Key Largo tot Key West. Onderweg passeren we een eiland genaamd Marathon wat ik een goed voorteken vind 😊 en nadien volgt wat ooit de langste brug ter wereld was: The 7 miles bridge. De originele brug is deels verwoest door een hurricane en heeft als locatie gediend voor True Lies (de favoriete film van mijn schoonbroer, de slotscène waarbij de terroristen met de limo van de brug duiken is hier gefilmd dus 😊)
Ns een viertal uren rijden tussen de oceanen, mangroves, witte stranden en straten met namen als Banana boulevard, komen we aan op het meest zuidelijke punt van de Verenigde Staten: Key West.

We hebben hier 6 uur vrije tijd te vullen en dat gaan we doen op de fiets. Onze eerste stop is het enigste veganistische restaurant van het eiland: The Sugar Apple. Een smakelijke veggie burger met salade en een aardbeien bananen smoothie en we zijn klaar om de hitte te trotseren. 

   
   
Er is werkelijk geen zuchtje wind en dan is een bike rental veruit de meest aangename manier om het eiland te verkennen. Je kan ook minder actief zijn en een golfkarretje of scooters huren maar wij hebben al lang genoeg stil gezeten en hebben nood aan beweging.

  
Wel ik zal het eiland kort samen vatten: Ik ben blij dat ik het gezien heb maar ik hoef niet per se meer terug te komen. De rit door de verschillende Keys is adembenemend mooi, maar het eindpunt is beyond tacky. Het is een soort party eiland voor de derde leeftijd. Denk aan Benidorm meets Ibiza meets Las Vegas. 

Een mengelmoes van alles voor 5$ winkels, saloons met te luide muziek en giftshops vol lelijke Island brol. Het is op en top toeristisch tot in het belachelijke. Dit is de wachtrij om een foto te trekken samen met de paal waarop staat dat dit het meest zuidelijke punt van de USA is.

  
Dit is de betreffende paal zonder ons, maar wel met 0 seconden wachttijd. 

  
Het hoogtepunt van onze bike trip was een rustig strand waar er live muziek werd gespeeld met Elvis covers (joehoe 😊) en een prachtig zicht op de oceaan.

   
    
 Voor de rest valt er weinig te beleven en is de busrit zelf eigenlijk het beste van de hele toer. Het blijft wel absoluut zijn geld waard en de Keys moet je gezien hebben!

Advertenties

Merci voor je reactie!

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s