Link

Goedemorgen smoothies

Sinds we onze Vitamix aanschaften, ben ik nog meer verzot op smoothies dan al het geval was. Mijn ontbijt bestaat traditioneel uit een smoothie van 1 banaan, 250 ml plantaardige melk en een zakje van 27 gr havermout (Quaker Oats Express). Voor mij een superstart van de dag: ik heb mijn eerste stuk fruit binnen, het neemt twee keer niets van tijd in en ik kan door tot aan de middag. Als ik een ochtendloop heb, is het ook nog eens licht verteerbaar.

Soms als we fruit & tijd op overschot hebben, wagen we ons aan iets meer exotisch:

Raspberry-Cheesecake-Smoothie-560x560

Meer informatie over The Perfect Smoothie Formula van Matt Frazier.

 

 

 

Buenvenidos a Miami

Yeps, we zijn weer op reis en dan kriebelt het om te bloggen, dus bij deze start ik het Miami / Orlando / Walt Disney World Marathon verslag 😊. Na onze Maleisië / Singapore rondreis van Juni, hebben we nog een last-minute naar New York geboekt in November. Mijn man is gestart met een blog over NYC met tips, weetjes, restos, todos,…. Er is nog wat werk aan de lay-out en de inhoud maar binnenkort kan je daar alles over onze NY avonturen vinden.

Maar nu zijn we aanbeland in de Sunshine state of the USA. Hoofddoel: de WDW marathon uitlopen want lopen is nog altijd mijn leven en mijn passie. In juli heb ik een coach onder de arm genomen die mij in 6 maanden heeft klaargestoomd van 5 km tot hopelijk 42 km. Na een te lange periode van te weinig loopkilometers, waren het geen makkelijke maanden met blessures, steunzolen, dokterbezoeken en pijnstillers maar eens ik het juiste schoentje met de juiste zool had gepast, stabiliseerde mijn lichaam en kwam al de rest weer vanzelf (met veel training, bloed, zweet en tranen :)).

Als er 1 marathon al effe op mijn bucket list staat is het wel die van Walt Disney World en als er 1 plaats is waar ik de hubbie altijd mee naartoe krijg is het WDW. Dus hij haalde ook zijn loopschoenen weer vanonder het stof en hier zijn we dan. Niet in Orlando maar in Miami. Want de tickets naar Miama waren zo goedkoop dat we onze reis wat vroeger aanvingen, oudejaar hier vierden (lees: na een heerlijke white pizza om 20u in slaap vallen omdat we al 24 u wakker waren) en nu op een bus zitten naar Key West.

Thuis ben ik geen grote fan van het openbaar vervoer of wandelen maar op reis kan ik uren op een bus of trein zitten genieten zonder mij te vervelen en doe ik bij voorkeur alles te voet of per fiets. Taxi’s of huurwagens zijn niet aan ons besteed. Maar dat is toch wel een klein probleem in Miami. Miami is gigantisch groot, uitgestrekt, pokkewarm, openbaar vervoer / voetganger onvriendelijk en dus moeilijk om in rond te geraken als je niet over een auto beschikt.
Gisteren zijn we met de Free shuttle van het hotel naar Dolphin mall geweest. Denk Maasmechelen Village x10 waar we de koopjes van onze leven deden in de Calvin Klein store. Maar om terug te geraken in ons hotel moesten we een dure taxi nemen. Dus dachten we deze morgen Uber eens uit te proberen om op de Pick up locatie van onze Key West tour te raken. De app is fantastisch en gebruiksvriendelijk alleen kwam onze chauffeur er maar niet door. Dan maar opnieuw de taxi….

Maar nu zitten we dus op de bus in het paradijs tussen de Atlantische oceaan en de Golf van Mexico. 

  
De Keys bestaat uit een eilandengroep van 700 eilanden verbonden door een highway van Key Largo tot Key West. Onderweg passeren we een eiland genaamd Marathon wat ik een goed voorteken vind 😊 en nadien volgt wat ooit de langste brug ter wereld was: The 7 miles bridge. De originele brug is deels verwoest door een hurricane en heeft als locatie gediend voor True Lies (de favoriete film van mijn schoonbroer, de slotscène waarbij de terroristen met de limo van de brug duiken is hier gefilmd dus 😊)
Ns een viertal uren rijden tussen de oceanen, mangroves, witte stranden en straten met namen als Banana boulevard, komen we aan op het meest zuidelijke punt van de Verenigde Staten: Key West.

We hebben hier 6 uur vrije tijd te vullen en dat gaan we doen op de fiets. Onze eerste stop is het enigste veganistische restaurant van het eiland: The Sugar Apple. Een smakelijke veggie burger met salade en een aardbeien bananen smoothie en we zijn klaar om de hitte te trotseren. 

   
   
Er is werkelijk geen zuchtje wind en dan is een bike rental veruit de meest aangename manier om het eiland te verkennen. Je kan ook minder actief zijn en een golfkarretje of scooters huren maar wij hebben al lang genoeg stil gezeten en hebben nood aan beweging.

  
Wel ik zal het eiland kort samen vatten: Ik ben blij dat ik het gezien heb maar ik hoef niet per se meer terug te komen. De rit door de verschillende Keys is adembenemend mooi, maar het eindpunt is beyond tacky. Het is een soort party eiland voor de derde leeftijd. Denk aan Benidorm meets Ibiza meets Las Vegas. 

Een mengelmoes van alles voor 5$ winkels, saloons met te luide muziek en giftshops vol lelijke Island brol. Het is op en top toeristisch tot in het belachelijke. Dit is de wachtrij om een foto te trekken samen met de paal waarop staat dat dit het meest zuidelijke punt van de USA is.

  
Dit is de betreffende paal zonder ons, maar wel met 0 seconden wachttijd. 

  
Het hoogtepunt van onze bike trip was een rustig strand waar er live muziek werd gespeeld met Elvis covers (joehoe 😊) en een prachtig zicht op de oceaan.

   
    
 Voor de rest valt er weinig te beleven en is de busrit zelf eigenlijk het beste van de hele toer. Het blijft wel absoluut zijn geld waard en de Keys moet je gezien hebben!

Aside

Schrijf een post over een comment #projectblogboek

#projectblogboek: Lees de comments van de afgelopen week, kies er één uit en schrijf er een post over.

De comment die ik er heb uitgepikt is eentje van vandaag van Natalie op een post van al wel effe geleden over de Thai Cooking School in Chiang Mai. Niettemin een zeer goede vraag: of ik het recept van de pindanotensaus wou posten?

Bij het woord pindanotensaus loopt het water mij al in de mond en ik heb dus met veel plezier het recept in ons gekregen boekje opgezocht :).

IMG_8431.JPG

Het recept voor de saus:

  • 1 kop water
  • 3-5 tl witte suiker
  • 3 tl rijstazijn of tamarind paste
  • 2 tl zout
  • 1/2 tl gedroogde chilipoeder
  • 4-5 tl geroosterde pindanoten
  • 1 tl verse koriander
  1. Voeg alles samen (buiten de koriander).
  2. Kook voor 10 minuten.
  3. Laat afkoelen voeg daarna de verse koriander toe.

Als je niet enkel saus wil eten (wat ik anders wel zeer goed zou kunnen verstaan :)), kan je er wat loempia’s bijmaken.

Het recept voor de loempia’s:

  • 2 tl plantaardige olie
  • 4 teentjes knoflook (geplet en gesneden met het pel aan)
  • 30 gr geraspte wortel
  • 5-6 gedroogde zwarte paddestoelen in kleine stukjes
  • 20 gr witte kool in reepjes
  • 1/4 kop scheuten
  • 3/4 kop tofu in blokjes
  • 1 tl sojasaus
  • 1/2 tl zout
  • 1/2 tl witte peper
  • 1 tl witte suiker
  • 1/2 kop noodles (voorgeweekt in warm water gedurende 15 minuten en versneden in stukjes van 1 cm)
  • Loempiawrappers
  1. Bak de knoflook in olie.
  2. Voeg de ingrediënten in deze volgorde toe: wortel, paddestoelen, kool, scheuten, tofu en noodles.
  3. Gevolgd door sojasaus, suiker, zout en peper.
  4. Laat afkoelen.
  5. Plaats een eetlepel vulling in een loempiawrapper en gebruik water om de loempia toe te houden.
  6. Frituur de loempia’s in voldoende olie tot ze goudbruin zien.
  7. Dip veelvuldig en royaal in de pindanotensaus :).

IMG_8433.JPG

 

Aside

Schrijf een review #projectblogboek

#projectblogboek: Schrijf een review over iets waar je deze week erg enthousiast over was.

Jullie krijgen zelf 2 ietsen, want deze week bezocht ik 2 pareltjes van vegi restaurants in Brussel.
Op mijn verjaardag werd ik getrakteerd door mijn ventje en bezochten we La Tsampa.
Een resto dat al lang op mijn verlanglijstje stond, maar op één of andere manier ben ik er nooit geraakt.

Ik weet niet waarom, maar vegetarische restaurants hebben de neiging om alleen maar over de middag open te zijn, maar gelukkig serveert La Tsampa op woensdag, donderdag en vrijdag tot 21u00! Het resto ligt in één van de zijstraten van de Louizalaan en de goden waren mij goed gezind want ik had een plaatsje voor de deur :).

Als je binnenkomt, moet je eerst door een biowinkeltje dat verse groenten en fruit aanbiedt, naast een assortiment aan droge voeding, cosmetica, verse taartjes en patisserie en enkele frigo’s met vleesvervangers. Helemaal vanachter kom je dan uit op het eetgedeelte met een open keuken en een toog met desserts waaraan je niet kan weerstaan.

Elke dag is er een andere “Tsampa”-dagschotel en daarnaast heb je ook nog de vaste menu. We stierven van de honger, dus we namen beide de tofusamosas met indische kruiden en kikkererwten als voorgerecht. Superlekker met een verrassend slaatje, maar wel niet heel erg warm.

Tom ging daarna voor de dagmenu die bestond uit rijst, spinazie met een fris sausje, Thaise tofu en iets dat we niet konden thuis brengen. Ik nam de seitanragout met champignons en gestoomde groenten. De seitan smolt gewoonweg in mijn mond. Overheerlijk!!

De porties waren zeker voldoende groot, maar onze honger was nog groter, dus sloten we af met een stukje chocoladetaart dat mij de rest van de avond deed verlangen naar nog een tweede stukje.

De bediening was heel erg vriendelijk en snel. De rekening was wel wat aan de dure kant (32 euro per persoon). Normaal gezien betaal je 23 euro voor een voorgerecht, hoofdgerecht en dessert combo, maar aan de kassa hebben ze ons blijkbaar alles apart aangerekend. Dat terzijde zou ik hier absoluut nog terug komen!

 

Gisteren gingen we dan naar Dolma in Elsene, vlakbij het Flageyplein. Om 7 uur belden we om te reserveren, maar we hadden slechts een plaatsje om kwart voor negen. Zeker dus op voorhand reserveren als je op zaterdag wilt gaan!

Parking vinden aan Flagey is altijd een uitdaging en zeker in het weekend. We hebben een half uur rondgereden in de straatjes rond de Elsensesteenweg en zijn dan zonder succes afgedruipt naar de betaalparking onder het Flageyplein. Deze was volzet, maar een 15 minuutjes wachten later, konden we toch binnen rijden. Kom dus maar best gewoon met het openbaar vervoer…

Dolma is een vegetarisch buffetresto met soep, koude schotels, warme schotels en verschillende desserts. Het interieur lijkt wat op dat van La Tsampa maar met Indische invloeden. Het restaurant zat tjokkevol en het was er enorm rumoerig. We kregen een tafeltje vlakbij een doorgang maar tegen kwart voor negen ben je vooral blij dat je eindelijk kan eten :).

Ik was hier al eens eerder geweest en het buffet was nog beter dan ik mij herinnerde. Het feit dat er aardappelsalade was, kan daar wel voor iets tussen zitten :). Hun sausjes zijn zoooooo goed!! Naast de megahoeveelheid aardappelsalade die ik heb binnen gewerkt, at ik ook nog couscous met olijven en groenten, pastasalade met olijven, een berg sla met heerlijke sausjes, tofu op twee manieren bereid, zalig zachte smeltende asperges en een stuk taart waarvan ik niet meer weet hoe ik het nog heb binnen gekregen.

Het buffet kost 24 euro en met honger ga je zeker niet naar huis :).

Aside

5 boeken die mijn leven veranderd hebben #projectblogboek

#projectblogboek: Maak een lijst van 5 boeken die je leven veranderd hebben.

Lilith schreef het fantastische blogboek waarvan ik inmiddels ook de tweede helft uit heb, Kerygma had vervolgens het super overmoedige idee om alle 120 blogtips uit te proberen en ik, ik heb het wel voor overmoedige ideeën dus ik doe van slag ook mee met nog een hoop andere bloggers.

Het heeft alleen effe geduurd om te kiezen met welke van die 120 tips ik zou beginnen en sommige tips heb ik intussen per ongeluk al in praktijk gebracht (zie tag #projectblogboek).

Uiteindelijk is het de boekentip geworden. Vroeger verslond ik boeken, ik heb altijd snel gelezen en de boeken gingen er in hoog tempo door. Maar ergens halverwege mijn twintigerjaren is de passie voor lezen afgenomen. Geen tijd, geen zin, maar vooral een gebrek aan boeken die mij pakten.

Want een boek dat moet mij boeien vanaf de eerste pagina. Dat moet mij bij mijn nekvel grijpen en niet meer loslaten tot ik de laatste pagina met een zucht omdraai. En dat soort boeken lijk ik maar moeilijk te vinden…. (tips zijn altijd welkom!)

Maar fin bon, bij deze de officiële start van mijn #projectblogboek met deze 5 pareltjes van (ietwat gedateerde, maar toch fantastische) boeken:

Eat & Run van Scott Jurek

Scott Jurek is zonder twijfel een man die tot de verbeelding spreekt. Hij heeft 7 jaar op rij  de Western States Endurance Run (100 mile) gewonnen en tweemaal de Badwater Ultramarathon (135 mile). Daarnaast is hij ook nog eens één van de hoofdrolspelers in mijn ander top 5 boek “Born to Run”.
Ik heb niet veel idolen, maar hij mag zeker in het lijstje van mensen waar ik naar op kijk. Zijn levensverhaal is niets minder dan inspirerend en het feit dat hij veganist is, maakt het voor mij alleen nog maar boeiender. Het boek staat vol met ongelofelijke anekdotes over zijn weg naar ultrarunning, veel praktische adviezen en plantaardige recepten.

“Anyone can be an ultrarunner,” zegt hij en ik wil het graag geloven. Het is dit boek dat mij de droom van ultrarunning heeft gegeven.
Dus als je op zoek bent naar een motiverend boek…. als je hier niet van begint te lopen weet ik het ook niet meer :).

Niemand vertellen van Harlan Coben

Alle boeken van hem zijn goed (en dat is een serieus understatement), maar dit boek was mijn eerste kennismaking met Coben en zeker niet mijn laatste. Ik had hem gekregen van mijn tante, een liefhebber van spannende boeken en “Niemand vertellen” is nu echt eens een boek dat pakt en niet meer loslaat.

Vanaf de eerste pagina meeslepend en met kippenvel heb ik “Niemand vertellen” uitgelezen. Het is een goed geschreven, mooi uitgewerkt verhaal met veel actie en verrassende plotwendingen en vooral retespannend!! Het zijn zo een boeken waar ik naar op zoek ben en die maken dat ik geen tv meer nodig heb :)!

The Secret van Rhonda Byme

Ik ben van nature al wel positief ingesteld, maar je kan nooit happy genoeg zijn :). Ik heb al eens een blogpost geschreven over dit boek en die kan je hier vinden.

Born to Run van Christopher McDougall

Mag absoluut niet in dit lijstje ontbreken, want dat is het boek dat mij gebracht heeft waar ik vandaag sta. McDougall gaat op zoek naar het antwoord op de vraag: “Hoe kom ik van mijn eeuwige loopblessures af?”. En dat is een zeer herkenbaar verhaal voor iedere loper.

Het boek is geestig, vlot geschreven en de auteur sleept je mee in zijn zoektocht naar DE oplossing. Een heel arsenaal aan crazy maar levensechte karakters passeren de revue en de rode draad door het verhaal is de Mexicaanse Tarahumarastam die honderden kilometers lopen door de Copper Canyon. Op slippers.

Dan weet je nu ook waar mijn obsessie met Minimal Running vandaan komt :).

The 80/10/10 Diet van Dr. Douglas Graham

Een verhelderend, toegankelijk, wetenschappelijk boek voor  veganisten op zoek naar meer informatie over andere de eeuwige proteïne kwestie. Het is geen dieet wel een boek dat je inzicht geeft over hoe ons lichaam werkt en wat ons natuurlijk dieet is.

Ik vond het uitermate interessant en alhoewel ik nog ver niet aan 80/10/10 zit, zijn er veel principes blijven hangen waar ik mij zeer goed bij voel.

 

Aside

Wereldvoedseldag – Sorry is niet genoeg! #projectblogboek

#projectblogboek – Ga dieper in op iets in het nieuws waar jij een mening over hebt.

Na wereldveggiedag is het vandaag de beurt aan wereldvoedseldag.
Tijd om mijn inner hippie los te laten die een beetje pissig is momenteel.

Enkele feiten (bron EVA):

  • Ongeveer 1 miljard mensen – zowat een zesde van de wereldbevolking – is ondervoed, waaronder 200 miljoen kinderen.
  • Elk jaar sterven meer dan 6 miljoen kinderen aan de gevolgen van ondervoeding.
  • De hongerdood slaat elke 3,6 seconden toe. Dit stemt overeen met een vijftigtal jumbojet vliegrampen per dag zonder overlevenden.
  • Ondertussen leven 1,3 miljard runderen, 0,9 miljard varkens, 1,8 miljard schapen en geiten, en 14,1 miljard kippen van ongeveer 76% van alle landbouwgrond op onze planeet.
  • Bovendien wordt gemiddeld 44% van alle graangewassen in de wereld gebruikt als veevoeder.
  • Globaal gezien neemt de teelt van veevoedergewassen (andere dan grassen) ongeveer een kwart van alle beschikbare akkerland in. Op deze gronden kan in vele gevallen plantaardig voedsel voor menselijke consumptie verbouwd worden.

Hoe je het ook draait of keert, de productie van vlees gaat doorgaans gepaard met een verspilling van voedingsstoffen. In plaats van dieren vet te mesten met plantaardige voeding is het veel efficiënter om dit eten zelf te consumeren. Vlees eten is niet meer verantwoord, op geen enkele manier. Het is werkelijk nergens goed voor….

Stop met dieren te nuttigen omwille van de gezondheid van je eigen lichaam: De docu Forks over Knives laat zien dat een boel ziektes kunnen vermeden worden door geen dierlijke voeding meer te consumeren.

Stop omwille van het klimaat: De featurefilm Meat the truth toont dat wereldwijd de veehouderij meer broeikasgassen uitstoot dan alle auto´s, vrachtwagens, treinen, boten en vliegtuigen samen.

Stop misschien om beter te lopen?

Stop omdat deze gewoon te schattig zijn /waren om op te eten:

Elke stap in de richting van een wereld zonder dierenmoord en hongersnood is een goede stap! 🙂
Je kan beginnen met Donderdag Veggiedag en als iedere Belg meedoet 650000 dieren per dag redden.

Of je kan vechten tegen voedselverspilling en deelnemen aan een Feeding the 5000 event. 3 biljoen mensen (3 BILJOEN!) mensen kunnen eten van wat wij allemaal weg gooien.

Deze mensen:Most of the world’s undernourished population is located in Southern Asia, closely followed by sub-Saharan Africa and Eastern Asia.© Jonas Gratzer/Getty Images

Deze kindjes:The first 1,000 days of a child’s life are critical. A proper diet in this period can protect children from the mental and physical stunting that can result from malnutrition.© Noorullah Shirzada/AFP/Getty Images

Vecht mee tegen voedselverspilling  en hongersnood want Sorry is niet genoeg!

Status

Van halve naar hele marathon

Mijn recupweek zit er op: een week met veel slaap, nog meer niets doen, loopvrij denken, lekker eten en recovery smoothies!

Een smoothie gaat er altijd in, pre-run, post-run, tijdens de run :), dus bij deze wat inspiratie:

(meer tips voor herstel kan je trouwens hier vinden)

Vandaag was ook de dag van mijn eerste marathontraining.
De run was een klein beetje belachelijk aan 9 minuten per kilometer.

Maar mijn Asics app is streng:

De fase ‘voorbereidende training’ bereidt je lichaam voor op het trainen voor een marathon.
Er wordt in deze fase veel gedribbeld.
Hou dat tempo vast en laat je niet verleiden om sneller te gaan lopen.
Je gaat nog vaak genoeg intensief trainen.

En als er iets is dat ik geleerd heb van vorige keer, is het wel: stick to the schedule!
Mijn schema bestaat uit 31 weken, 121 loopjes, 984 kilometer en eindigt op 26 april 2015 in Antwerpen.

De loopbuddy is intussen aangestoken door mijn gezaag over marathons en heeft dan maar besloten er ook voor te gaan, wat natuurlijk dubbel zo veel fun is :)!