Maleisië – Azië voor dummies

Het is onze laatste avond in Maleisië en die besluiten we met een Pina Colada en een witte wijn. Morgen vertrekken we naar Singapore, dus het is tijd om effe terug te blikken op het fantastische land dat Maleisië is. 

Het is een soort van instapversie voor mensen die nog nooit in Azië geweest zijn. Alles is makkelijker, veiliger, eenvoudiger dan in eender welk ander land van dit continent dat we al bezocht hebben👌.

De mensen zijn op en top vriendelijk, correct, hulpvaardig, oprecht, niet opdringerig (wat een verademing is) en ze spreken voldoende Engels. Nooit hebben we ons onveilig gevoeld (buiten het minibusavontuur) en ze willen je hier echt nog helpen zonder dat daarna het handje opengaat voor geld. 

Het verkeer is ok, te doen, Malay rijden links, maar de wegmarkeringen zijn van de beste die ik al gezien heb, geen chaos, geen claxons, maar vermijd de minivans…. Je zal de straat uiteindelijk wel kunnen oversteken, maar enig minpuntje, zoals bijna overal in Azië, zijn de voetpaden, ofwel onbestaande, ofwel stoppen ze opeens en altijd hebben ze holes waar je zo in kan donderen. 

Qua cleanliness liggen de straten er van een ongekende properheid bij, iedereen veegt en dweilt voor eigen deur. Zelden heb ik een Aziatisch land er zo netjes weten bijliggen (uitgezonderd Japan dan). Natuurlijk heb je hier ook de gaten in de grond die als toilet moeten dienst doen, maar elke fatsoenlijke mall (en die zijn er met hopen) heeft wel een fatsoenlijk toilet 😏.

Maleisië is een Islamland met 90% Moslims, maar alles krijgt hier zijn plaatsje. Baptisten, reformisten, boedhisten, methodisten, elke -ist zijn eigen kerk, tempel, whatever,.. vreedzaam naast elkaar. Of je nu in boerka of met een rok tot net onder je derrière rondhuppelt, alles is goed en niemand kijkt raar op.

Het is ons hier dus super meegevallen, we zijn uitgerust, ontspannen en klaar voor iets nieuws! 😄

Als afsluiter nog wat foto’s van Georgetown, Unesco erfgoed op Penang and we loved it!

   
                

Roadtrip naar Penang

Als we van de boot stappen in Tembeling, kan onze roadtrip naar Penang beginnen.Penang is een eiland voor de westkust van Maleisië, bekend voor zijn fantastische eten en na al de kleffe, never ending porties rijst met groenten, verlang ik naar iets deftig.

Er staat weer een soortgelijk busje klaar als datgene waarmee we van Kuala Lumpur naar Tembeling zijn gereisd en we zijn er niet gerust op.
Onze chauffeur blijkt echter een schat van een Indiër te zijn die ons met de grootste voorzichtigheid naar Cameron Highlands voert. Cameron Highlands ligt op een 4 tal uur rijden, hoog in de bergen en is gekend omwille van zijn vele thee- en aardbeiplantages. Het is een toeristische trekpleister maar wij vinden het eerder lelijk en tacky met zijn rare mix van totaal misplaatste Engelse gebouwen en Maleisische koterij.

   
  


Penang ligt nog eens op 6 uur rijden en we besluiten hier te overnachten en morgenvroeg door te rijden. We moeten op zoek naar een hotel en onze vriendelijke driver stelt voor om ons naar een guesthouse te brengen. De hostel ziet er op het eerste zicht wel ok uit en alleen al om de man een plezier te doen, blijven we. 

De kamer kost 7€ per persoon, geen geld, maar het is een echte shithole om Tommie zijn woorden te gebruiken :). 

De hele ruimte stinkt naar riool, onze matras en kussens zijn beschimmeld, het toilet moet je doorspoelen met emmertjes water, er komt maar een pisstraaltje water uit de lavabo waardoor je handen wassen een eeuwigheid duurt en douchen is al helemaal uitgesloten. 

’s Nachts bevriezen we onder het dunne luizendekentje en ’s morgens sta ik op onder de beten en met jeuksel over heel mijn lijf. 
Maar toch, op een of andere manier heeft het allemaal wel charme. De vrijheid van met de rugzak rond te tjolen en elke dag opnieuw te kunnen kiezen wat je wil doen, vertrekken of blijven, plannen aanpassen en nieuwe plannen maken, dat is het mooiste dat er bestaat! De goesting om terug op wereldreis te vertrekken is zo groot dat we bespreken wat er mogelijk zou kunnen zijn in de nabije toekomst. Een paar maanden door Azië trekken zien we alle twee wel heel erg zitten! We will keep you posted 😊.

De bus naar Penang is van een ander kaliber. Luxueuze, ruime zetels waar je bijna kan in liggen. Zalig! Hier kan ik wel een paar uurtjes in weg dommelen….

Tot de bus opeens midden in de weg stopt. Aan de overkant staat er iemand druk te zwaaien en van alles te roepen. Vanachter een vrachtwagen komt een troep mensen bepakt en bezakt. De situatie heeft iets komisch. Het lijkt wel alsof we een groep vluchtelingen oppikken. In alle haast stappen de mensen in. Er wordt geschreeuwd vanvoor naar achter, een baby begint te huilen, er wordt gebeld en gediscussieerd, het is uit met de rust.

Into the wild

In Taman Negara is massa’s te doen! Dus hierbij een overzichtje van de activiteiten die wij ondernamen:

Night Jungle Walk

Onze eerste kennismaking met het regenwoud en al meteen een toppertje! Met een gids en zaklamp trek je ’s nachts door de jungle op zoek naar dieren. Het was die nacht aan het onweren en dan heeft het echt iets magisch. Het ene moment zie je geen steek en het volgende moment wordt alles opgelicht door de bliksemslagen. 

Ik weet niet hoe onze gids in godsnaam dieren kan spotten in het donker maar we zagen er zot veel: de grootste, harigste spin die ik ooit tegen kwam (familie van de tarantula), een dikke, fluffy, witte rat, wandelende takken en sprinkhanen à volonté, een zwarte schorpioen die zeer misnoegd was dat we hem uit zijn schuilplaats lokten, slapende vogels (zo schattig!) en een groepje drinkende reeën. 

Jungle trekking

Je kan hier zo lang trekken als je wil, maar wij kozen voor de kortere variant waarbij je 3 uur naar boven klimt tot een uitkijkpunt waar je een weids zicht hebt over het regenwoud. Wees gewaarschuwd: trekken / klimmen in een jungle waar het pokkeheet is, er geen zuchtje wind passeert en de luchtvochtigheid skyrockt is niet gemakkelijk. Het zweet loopt continu in straaltjes van je gezicht en het is al een heel werk om het zout uit je ogen te houden :). We hebben er een voorraad zakdoekjes doorgejaagd en je bent echt overal drijfnat. De japkes waren zo slim om een handdoek mee te nemen en dat zou ik volgende keer ook doen. Het was wel muchos fun! Ik vind het super om tussen boomwortels omhoog te klauteren en je voelt je weer een kind in de speeltuin :). 

Alleen opgepast voor bloedzuigers. Ik heb er geen gehad maar bij Tommie kroop er eentje langs zijn schoen omhoog die hij gelukkig wel heeft kunnen afslaan :). 

   
   
Canopy walkway

De activiteit waar ik het meest naar uitkeek en het meeste schrik van had. 

Een canopy walkway is een wandeling tussen de bomen verbonden door een wiebelend brugje en dat op een hoogte van 40 meter. 

Het begon allemaal nog cava, als je een metertje of 5 boven de grond hangt. Maar dan komt de afgrond en is er opeens 40 meter niets onder jou. En voor iemand met hoogtevrees is dat moeilijk :). In totaal steek je 7 bruggen over en elke brug hangt steeds een stukje hoger. De bruggen zijn ook vrij lang (een meter of 50-100) en wiebelen van links naar rechts. Ik moet toegeven, van zodra we op de maximale hoogte waren, ik er niet meer van kon genieten. Ik was meer bezig met ademhalingsoefeningen om mijn hoogtevrees onder controle te houden dan dat ik genoot van het ongetwijfeld prachtige zicht. Het feit dat je ook maximum met 4-5 personen op een brug mag en dat je daar dus eigenlijk een beetje alleen staat hoog in de lucht maakte dat ik nog meer panikeerde. 

Het toppunt was de hoogste brug waar we in het midden opeens met een laddertje een paar meter moesten afdalen. Het angstzweet droop letterlijk van mij af en ik was heel blij van weer op de grond te staan nadien. Maar als je daar allemaal geen last van hebt, vind je het hoogstwaarschijnlijk een fantastische activiteit! 😉 

   
 
Rapid river

De rivier die we oversteken als we naar Taman Negara gaan is een paar kilometer stroomopwaarts wat wilder en daar kan je dus deelnemen aan de rapid river activiteit.

We zijn al een aantal keer gaan raften en dit was wel heel tam in vergelijking met bijvoorbeeld Bali, maar het was tof en we werden goed nat wat altijd aangenaam is in deze hitte. 

Onderweg zagen we ook een leguaan of zoiets van een aantal meter lang. Impressionant beest! Een huid met een patroon zo mooi als behangpapier en een lange bedrukte staart. Ook een beetje schattig lomp, toen hij zich in de rivier wou laten zakken, struikelde hij over zijn eigen poten en belandde hij wat onhandig in het water. 

   
     
Local Village 

Maleisië telt nog een paar duizend aboriginals waarvan er deel woont aan de oevers van de Taman Negara rivier. Met een bootje kan je zo een dorp gaan bezoeken. Normaal gezien laat ik zo een dingen aan mij voorbij gaan, maar het zat bij de rapid river activiteit en we hadden geen keuze.

Ik voel mij altijd extreem ongemakkelijk bij bezoekjes aan local people. Laat die mensen toch gewoon gerust. 

Als we aan land gaan, blijven Tom en ik wat ronddraaien op het strand tot de rest van de groep terug is. 

Onze gids voelt zich echter in zijn nopjes bij de aboriginals en is vast besloten ons te leren hoe we vuur moeten maken en giftige pijlen moeten afschieten. Het werd uiteindelijk nog een leuke namiddag maar 1x is zeker genoeg. 

Tot zover wat wij hebben gedaan, maar er is nog veel meer te beleven. 

Het is absoluut de moeite om hierheen te komen ondanks de moeilijke bereikbaarheid. Terwijl ik dit schrijf, zit ik in weer in de drie uur durende boottocht naar de bewoonde wereld en mijn achterwerk deed al zeer bij de eerste aanraking met de plankenvloer (waarschijnlijk de herinnering van de heenreis :)), dus neem zeker een kussentje mee :).

Onderweg naar Taman Negara

Vandaag vertrekken we naar Taman Negara, met zijn 130 miljoen jaar het oudste regenwoudgebied ter wereld. Er geraken is niet zo evident, veel info is er niet te vinden op internet en de travel agencies die we mailden en belden gaven geen antwoord. 

Uiteindelijk vonden we in Chinatown Han Travel, een kleine reisorganisatie die ons per bus en boot ginder gaat krijgen. En zoals altijd is onze buschauffeur natuurlijk weer de fou van de bende.

De rit naar Kuala Tembeling duurt normaal 3 uur maar hij is vast besloten om ons daar minstens een uur eerder te krijgen. Onderweg houden we meer dan eens ons hart vast als we voor de zoveelste keer bijna een auto / moto / vrachtwagen omver rijden. Tijdens de eerste plaspauze vraag ik hem om het wat kalmer aan te doen met het dreigement dat ik anders zijn busje onder kots. 

Hij kapt wat pillen achterover en zegt dat hij niets kan beloven. Deel 2 gaat van kwaad naar erger. We zitten nu op een eenvaksbaan, maar dat houdt onze chauffeur niet tegen om continu op het vak van de tegenliggers te rijden. Een vrachtwagen recht op je af zien komen, went niet, ook niet na 15 keer. 

Het stond al in de Lonely Planet dat de drivers hier compleet coucou zijn, maar dit is er toch wel een beetje over. We zijn zo ondersteboven van de rit dat we later zullen beslissen om onze reisplannen om te gooien en te vliegen naar Singapore volgende week in plaats van met de bus te gaan.

Als we toekomen in Tembeling moeten we nog met boot naar Kuala Tahan, een dorpje recht tegenover Taman Negara. De rugzakken worden ingeladen en dan vertrekken we voor een tocht van drie uur door de jungle. De omgeving is echt prachtig en in een boot zitten heb ik altijd al fantastisch gevonden, maar na 3 uur op een plankenvloer weet je niet meer hoe draaien om toch nog wat comfortabel te zitten. Onze behind is gevoelloos als we toekomen aan de ingang van het natuurreservaat. 

Op de linkeroever gaan trapjes steil omhoog naar het park, maar wij gaan er af op de rechteroever waar onze kamer is. In het floating restaurant van Han travel krijgen we uitleg over de verschillende activiteiten die we de volgende dagen gaan ondernemen.

En dan worden we met een busje naar de Han Rainforest Resort gevoerd. Stel je er vooral niet teveel bij voor :). Hier wordt er nogal rap “resort” achter iets geplakt. 

Dinner en dan breekt een onweer los. De regen op de daken van golfplaten maakt een oorverdovend lawaai en we vrezen dat ons nachtelijke jungle walk letterlijk in het water gaat vallen. Maar even plots als het begonnen is, stopt het weer en kunnen we beginnen aan ons Taman Negara avontuur… 

Gelukkige vaderdag daddy en Marcus!!!!🌻

KL – Stad in de jungle

Kuala Lumpur is letterlijk gebouwd in de jungle en dat zie je. Overal groen groen groen en regen regen regen. We zitten nochtans niet in het regenseizoen maar het is hier al onafgebroken bewolkt met op tijd en stond een goed onweer. Mij hoor je niet klagen want het is hier ook pokkewarm en de afkoeling is welkom. KL is voor de rest een superschattige stad, klein (het centrum toch) maar fijn, een mengelmoes van stijlen gaande van mosliminvloeden, tot Indisch, Chinees, Oostenrijks (moet ik nog opzoeken hoe dat hier juist verzeild is) en hypermodern. 

De afgelopen dagen hebben we veel niets gedaan :), naar Jurassic World geweest (veel beter dan de trailer doet vermoeden), malls bezocht om te zien of de loopkledij hier soms goedkoper is (njet :(), de hop on, hop off bus genomen, het observatieplatform bezocht op ik weet niet meer hoeveel meter hoog maar het deed alleszins zeer aan mijn oren, in Chinatown en Little India rond gelopen (memories :)) en in zotte taxi’s gezeten.

We zijn compleet uitgerust en ready voor de echte jungle!

   
                          

Majestic Kuala Lumpur

Als we toekomen op de luchthaven van Kuala Lumpur, nemen we de Ekspres trein dus ons in een half uurtje naar het centrum voert en vandaar is het een goedkope taxirit naar ons mega uber chique 5 sterren hotel: The Majestic. 

Als we door de hal lopen voelen we ons een beetje misplaatst met onze rugzakken tussen al deze grandeur. Het wordt nog erger als we een free upgrade krijgen naar een suite en persoonlijk worden begeleid naar onze kick ass room die bijna zo groot is als ons eerste appartementje. 

We weten met ons geluk geen blijf en het is zoooooo zalig om nog eens in een propere en airconditioned kamer te verblijven waar geen kakkerlakken of ander ongedierte in te bespeuren is. 

Het is intussen tijd voor het avondeten en het buffet is er even over als het hotel. In koeien van letters schrijven we op het feedback formulier: BEST BUFFET EVER en dat is geen woord gelogen. 

Als we terug zijn op de kamer, valt onze mond open: de intuk service is gepasseerd. Alle gordijntjes zijn gesloten, ons bed open geslagen, ernaast twee paar slippers netjes op een doekje, in de badkamer liggen alle handdoeken klaar voor ons bad op pootjes en gigantische inloopdouche en er is water voorzien op het nachttafeltje, samen met een fancy emmer vol ijs. Het is er maar een klein beetje overdreven maar ik kan het gewend worden 😚.

Een douchke en dan skypen met Coach Ralph…

Sweet suite dreams!