Everglades

Uber heeft er een fan bij!

Gisterenavond een nieuwe poging gewaagd om terug in ons hotel te geraken en deze keer verliep het absoluut smooth. Het ritje heeft ons dan ook nog eens niets gekost want op internet vind je tal van coupons voor Free rides voor eerste gebruikers.

Voor ons tweede ritje van deze morgen naar Downtown Miami heb ik een code van mijn account doorgegeven aan Tom, dus hopla voor 2$ een rit van 10 Miles. En vanavond gebruiken we weer hetzelfde systeem maar dan omgekeerd. De tip om zo goed als gratis door Miami te tjolen is dus veel Uber accounts aanmaken en Free coupons doorgeven 😊.
Maar genoeg over Uber want de Everglades staan op het programma. Sinds ik de tekenfilm van de reddertjes zag, wou ik op zo een bootje door het moeras vol alligators varen. En vandaag is het zo ver! 😊

We starten eerst met een kennismaking met Miami, de 4e grootste stad van Amerika. De bus van Miami Tour Company brengt ons langs privé eilanden met flashy jachten voor de deur, gigacruiseschepen en prachtige art deco gebouwen. Helemaal GTA!

Miami Beach, Wyndwood Walls, Little Havana, Virginia Beach: Het is allemaal omtercoolst! We zien de mansions van Puff Daddy, Shakira, Gloria Estefan, …. De locatie waar Gianni Versace vermoord werd en afgelegen wijken ondergespoten door graffiti kunstwerkjes.

   
    
  
 

             

Een minder cool maar aangrijpend moment is het bezoek aan het Holocaust Memorial.

        
In de namiddag rijden we landinwaarts om de Everglades te bezoeken. 1,5 BILJOEN alligators huizen in het natuurpark dus hopelijk zien we er toch eentje.

Als ik de boten zie waar we mee gaan rondcruisen ben ik mijn nopjes. Helemaal zoals ik het gedroomd had met zo een gids boven op een stoeltje en een te luide motor. Spijtig genoeg gaan de hemelsluizen net open als we klaar zitten voor vertrek en gaan we drashnat weer van boord om de Wildlife show te bezichtigen. Cute baby alligatortjes en pythons passeren de revue en dan volgt poging 2 met de boot.
Dit is echt een must-do! Zoo coool om door de Rivers of Grass te varen. Alles om je heen is 1 groene vlakte waardoor het lijkt alsof je door een weiland cruist.

   
    
 Na een tocht van een uur zit onze Miami dag erop en zijn we klaar om naar Orlando te vliegen.
See you in the Magic Kingdom!

Buenvenidos a Miami

Yeps, we zijn weer op reis en dan kriebelt het om te bloggen, dus bij deze start ik het Miami / Orlando / Walt Disney World Marathon verslag 😊. Na onze Maleisië / Singapore rondreis van Juni, hebben we nog een last-minute naar New York geboekt in November. Mijn man is gestart met een blog over NYC met tips, weetjes, restos, todos,…. Er is nog wat werk aan de lay-out en de inhoud maar binnenkort kan je daar alles over onze NY avonturen vinden.

Maar nu zijn we aanbeland in de Sunshine state of the USA. Hoofddoel: de WDW marathon uitlopen want lopen is nog altijd mijn leven en mijn passie. In juli heb ik een coach onder de arm genomen die mij in 6 maanden heeft klaargestoomd van 5 km tot hopelijk 42 km. Na een te lange periode van te weinig loopkilometers, waren het geen makkelijke maanden met blessures, steunzolen, dokterbezoeken en pijnstillers maar eens ik het juiste schoentje met de juiste zool had gepast, stabiliseerde mijn lichaam en kwam al de rest weer vanzelf (met veel training, bloed, zweet en tranen :)).

Als er 1 marathon al effe op mijn bucket list staat is het wel die van Walt Disney World en als er 1 plaats is waar ik de hubbie altijd mee naartoe krijg is het WDW. Dus hij haalde ook zijn loopschoenen weer vanonder het stof en hier zijn we dan. Niet in Orlando maar in Miami. Want de tickets naar Miama waren zo goedkoop dat we onze reis wat vroeger aanvingen, oudejaar hier vierden (lees: na een heerlijke white pizza om 20u in slaap vallen omdat we al 24 u wakker waren) en nu op een bus zitten naar Key West.

Thuis ben ik geen grote fan van het openbaar vervoer of wandelen maar op reis kan ik uren op een bus of trein zitten genieten zonder mij te vervelen en doe ik bij voorkeur alles te voet of per fiets. Taxi’s of huurwagens zijn niet aan ons besteed. Maar dat is toch wel een klein probleem in Miami. Miami is gigantisch groot, uitgestrekt, pokkewarm, openbaar vervoer / voetganger onvriendelijk en dus moeilijk om in rond te geraken als je niet over een auto beschikt.
Gisteren zijn we met de Free shuttle van het hotel naar Dolphin mall geweest. Denk Maasmechelen Village x10 waar we de koopjes van onze leven deden in de Calvin Klein store. Maar om terug te geraken in ons hotel moesten we een dure taxi nemen. Dus dachten we deze morgen Uber eens uit te proberen om op de Pick up locatie van onze Key West tour te raken. De app is fantastisch en gebruiksvriendelijk alleen kwam onze chauffeur er maar niet door. Dan maar opnieuw de taxi….

Maar nu zitten we dus op de bus in het paradijs tussen de Atlantische oceaan en de Golf van Mexico. 

  
De Keys bestaat uit een eilandengroep van 700 eilanden verbonden door een highway van Key Largo tot Key West. Onderweg passeren we een eiland genaamd Marathon wat ik een goed voorteken vind 😊 en nadien volgt wat ooit de langste brug ter wereld was: The 7 miles bridge. De originele brug is deels verwoest door een hurricane en heeft als locatie gediend voor True Lies (de favoriete film van mijn schoonbroer, de slotscène waarbij de terroristen met de limo van de brug duiken is hier gefilmd dus 😊)
Ns een viertal uren rijden tussen de oceanen, mangroves, witte stranden en straten met namen als Banana boulevard, komen we aan op het meest zuidelijke punt van de Verenigde Staten: Key West.

We hebben hier 6 uur vrije tijd te vullen en dat gaan we doen op de fiets. Onze eerste stop is het enigste veganistische restaurant van het eiland: The Sugar Apple. Een smakelijke veggie burger met salade en een aardbeien bananen smoothie en we zijn klaar om de hitte te trotseren. 

   
   
Er is werkelijk geen zuchtje wind en dan is een bike rental veruit de meest aangename manier om het eiland te verkennen. Je kan ook minder actief zijn en een golfkarretje of scooters huren maar wij hebben al lang genoeg stil gezeten en hebben nood aan beweging.

  
Wel ik zal het eiland kort samen vatten: Ik ben blij dat ik het gezien heb maar ik hoef niet per se meer terug te komen. De rit door de verschillende Keys is adembenemend mooi, maar het eindpunt is beyond tacky. Het is een soort party eiland voor de derde leeftijd. Denk aan Benidorm meets Ibiza meets Las Vegas. 

Een mengelmoes van alles voor 5$ winkels, saloons met te luide muziek en giftshops vol lelijke Island brol. Het is op en top toeristisch tot in het belachelijke. Dit is de wachtrij om een foto te trekken samen met de paal waarop staat dat dit het meest zuidelijke punt van de USA is.

  
Dit is de betreffende paal zonder ons, maar wel met 0 seconden wachttijd. 

  
Het hoogtepunt van onze bike trip was een rustig strand waar er live muziek werd gespeeld met Elvis covers (joehoe 😊) en een prachtig zicht op de oceaan.

   
    
 Voor de rest valt er weinig te beleven en is de busrit zelf eigenlijk het beste van de hele toer. Het blijft wel absoluut zijn geld waard en de Keys moet je gezien hebben!

Chicago

Onze laatste dagen hebben we hier gevuld met een paar interessante tours die de focus leggen op de fascinerende architectuur van Chicago.
De stad is in 1871 bijna volledig verwoest door The Great Fire en daarna weer opgebouwd in verschillende stijlen zoals Art Deco, klassiek, postmodern, Chicago School stijl, Bauhaus, …
De mix van deze stijlen werkt hier fantastisch en we vallen meer dan eens achterover als we de grandeur van sommige lobby’s zien.

Wat mij ook omver heeft geblazen is het optreden van The Blue Man Group in Brian Street Theatre.
We zagen de groep al eens in Amsterdam en ik wou heel graag hun nieuwe show zien. Wel, ze hebben absoluut niet teleurgesteld: 90 minuten lang heb ik met een grote glimlach genoten van hun optreden.
Als je ooit de kans krijgt om ze te zien, niet twijfelen!

20131018-102350.jpg

20131018-102336.jpg

20131018-102133.jpg

20131018-102041.jpg

20131018-101925.jpg

20131018-101939.jpg

20131018-102027.jpg

20131018-101913.jpg

20131018-102118.jpg

The Untouchables

Laatste land, laatste stad, laatste week…
Ik kan het eerlijk gezegd niet geloven. Het lijkt wel alsof we gisteren pas vertrokken zijn naar China en nu zitten we opeens in Chicago.
Ik voel mij triest dat het bijna gedaan is, overweldigd met herinneringen, blij dat ik dit heb mogen meemaken, opgewonden over wat ons thuis te wachten staat maar het gevoel dat primeert is een ongelofelijke dankbaarheid voor een wereldreis die ik niet beter had kunnen wensen.
Een reis uit de duizend, een onvergetelijke ervaring die in mijn geheugen is gebrand, levenslessen die je nergens anders kan leren….

Maar fin bon, we zijn nog niet thuis!
Nee, we zijn in Chicago!
De stad met het beruchte imago van gangsters en maffia.
En wat past er daar beter bij dan een Untouchables toer?

Een zwart vintage busje pikt ons op en onze twee guides zijn zo een ongelofelijke grappige verklede storytellers dat de bus meer dan eens plat ligt van het lachen. Tussen twee verhalen door krijgen we twenties jazz, blues en muziek uit The Godfather te horen. Zaaaaaaalig!

Voor diegenen die zich nog bitter weinig herinneren uit The Untouchables (zoals ik :)), hierbij nog eens een klein stukje van de geschiedenis van Al Capone.

Al Capone, geboren in 1899 in New York, komt op 19 jarige leeftijd naar Chicago om bodyguard te spelen voor “Diamond Jim” Colosimo.
Jim, een voormalige straatveger, is rijk getrouwd met een Siciliaanse straatmadelief die zo een 300 bordelen bezit.
Jim maakt rap vijanden door zijn rijkdom en kan de bescherming van Capone “Scarface” goed gebruiken.

Ondertussen krijgen de vrouwen in 1919 stemrecht. Joehoe!
De vrouwen willen hun mannen uit de saloons houden en in 1921 wordt er een wet gestemd die het brouwen en transporteren van alcohol verbiedt.
Drinken is niet verboden :).
Mensen zijn creatief en zo worden er bijvoorbeeld gedroogde druiven verkocht met op de achterkant een waarschuwing om ze vooral niet te mengen met water en suiker en ze niet op een droge, koele plaats te bewaren voor 6-8 weken ;).

Capone ziet al snel kansen in de drooglegging en stelt Jim voor om illegaal alcohol te stoken. Diamond Jim vindt zichzelf echter al rijk genoeg en wijst het plan af.
Zijn geluk zou wat later keren…
Alhoewel getrouwd met een meisje van plezier, laten de andere meisjes hem ook niet koud. Jim wilt scheiden maar zijn vrouw, een rasechte Siciliaanse, is van het principe “till death do us part”.
Jim wordt niet veel later doodgeschoten….

Capone heeft nu het rijk voor zich alleen en begint een illegale business in het verkopen van alcohol.
Eentje uit de trukendoos: er werd eerst legaal “Near Bear” geproduceerd, iets wat leek op bier maar zonder alcohol.
Dat werd in grote tonnen getransporteerd naar de underground bars, waar de tonnen vervolgens geïnjecteerd werden met een grote spuit vol whisky om het alcoholniveau weer op te krikken.

Wat volgt zijn talloze pogingen om Capone uit te schakelen en jaren van rivaliteit met de Ierse en Italiaanse bendes van Chicago, die uiteindelijk bloedig eindigen in The Valentine Massacre van 1929.
Al “Scarface” Capone zelf belandt in Alcatraz voor belastingontduiking en bezwijkt aan syfilis.

Tijdens de toer valt ons vooral op dat de stad Chicago geen moeite uit de weg is gegaan om zoveel mogelijk van de geschiedenis uit te wissen.
Het graf van Al is verplaatst naar een boeregat in Amerika, de plaats van de Massacre is omgetoverd tot een parking en het huisnummer bestaat zelf niet meer, talloze gebouwen uit die gangstertijd zijn neergehaald en vervangen door nieuwe buildings, kogelgaten in muren zijn zorgvuldig weggewerkt….
Maar toch is de toer absoluut de moeite waard!!
Het is fantastisch om deze verhalen te horen terwijl je rond rijdt in Chinatown en Little Italy.

Hierbij nog wat foto’s van het huidige, prachtige, niet zo bloedige Chicago ;).

20131015-200158.jpg

20131015-200215.jpg

20131015-200230.jpg

20131015-200243.jpg

20131015-200411.jpg

20131015-200429.jpg

20131015-200549.jpg

20131015-200710.jpg

20131015-200724.jpg

20131015-200735.jpg

20131015-200919.jpg

20131015-200930.jpg

20131015-200942.jpg

Afbeelding

Kualoa ranch

Om kwart voor zes gaat de wekker. Over een uur moeten we om de hoek klaar staan voor onze Adventure tour in Kualoa ranch.
Één van de mooiste plaatsen op Oahu, een natuurgebied dat zowel dienst doet als cattle ranch en tevens decor is voor films en series zoals Jurassic Parc, Lost, 50 first dates, Windtalkers,….
4000 acres groen verspreid over 3 valleien, van de bergen tot aan de oceaan, klaar om verkend te worden :).

20130917-195231.jpg

20130917-195331.jpg

We hebben gekozen voor de volledige dag en mogen dus 4 tours doen.
De eerste is de movie sites & ranch tour die ons langs de omgevallen boom van Jurassic Parc, het golfterrein van Lost en een indrukwekkend pootafdrukje van Godzilla brengt.

20130917-195823.jpg

20130917-195848.jpg

20130917-195920.jpg

20130917-200032.jpg

20130917-200043.jpg

Nadien worden we met een taxiboot naar Secret Island gebracht, vanwaar we de catamaran nemen voor een toer rond Chinaman’s Hat.
Een rots in de oceaan die lijkt op de werkershoed van de eerste Chinese immigranten. Onderweg passeren we achteruit zwemmende schildpadden, blijven toch wel de max van beestjes :).

20130917-200555.jpg

20130917-200718.jpg

20130917-200604.jpg

20130917-200628.jpg

Als lunch krijgen we een vegi burger met frietjes en voor broer is er een BBQ buffet. Alhoewel het opnieuw smaakt, ben ik na 3 Amerikaanse burgers op evenveel dagen de fast food wel effe beu :).

Na de middag gaan we op jungle expedition met een grote jeep. Het is een bumpy ride, maar het zicht boven mag er zijn!

20130917-201052.jpg

De laatste activiteit is mijn persoonlijke favoriet: ATV :)).
Het weer is helemaal opgeklaard en onder een zalig zonnetje rijden we op onze quads door de vallei. Onze gids laat ons door elke modderpoel, put en waterplas rijden & I LOVE IT!
Ik wil zo hard een ATV en een ranch thuis ;)!

20130917-201151.jpg

The North Shore

Tijd voor The North Shore, absoluut het mooiste stukje Oahu en de surfing spot bij uitstek.
De stranden zijn hier om ter mooist en de stroming verdomd sterk.
De zee sleurt je mee, laat je rondtollen en gooit je met veel kracht weer op het strand.
Love it!!!

We bezoeken Waimea waterfall, spelen in de oceaan, bakken op het strand, vergapen ons aan megaschildpaden en doen voor het eerst aan stand up paddling.
Balanceren op zo een surfboard blijkt voor broer en man geen evidentie te zijn en we lachen ons kapot telkens iemand met veel armbewegingen het water induikt.

De ideale afsluiter van een warme, mooie dag is een gigaportie shaved ice met banaan, vanille en ananas.

20130916-101847.jpg

20130916-101901.jpg

20130916-101913.jpg

20130916-102022.jpg

20130916-102031.jpg

20130916-102041.jpg

Hanauma Bay

Nu we hier voor de tweede keer zijn, is het de moment om alle dingen te doen die we vorige keer niet gedaan hebben wegens tijdgebrek.
Hanauma Bay is er zo eentje..

Een prachtige baai in een voormalige vulkaankrater gevuld met koraal en tropische vissen.
Ik heb het snorkelvirus serieus te pakken en dit is er absoluut een prachtige plek voor!

Het water is niet superhelder door het vele rondzwevende zand maar we hebben toch nog veel geluk…
Op een paar meter van de kust merken we opeens een cute schildpad zonder mensenvrees op.
Hij eet rustig van de koraal, zwemt af en toe op zijn gemakje wat verder en steekt geregeld zijn kopje boven water.
De schildpad stoort zich geenszins aan ons gezelschap en we kunnen er de hele tijd boven en naast zwemmen.
Dit is toch wel een topmoment! 🙂

De rest van de baai is gevuld met kleurige vissen en coole drop-offs.
De ene moment zwem je centimeters boven de reef om dan opeens wat verder de oceaanbodem een paar meter lager te zien.
Op de terugweg zwem ik door een school vissen, merk ik een papegaaivis op en enkele kanjers van zeker 40 centimeter.

Als we naar huis rijden, zingt Iz met zijn gouden stem: “and I think to myself… what a wonderful world”
Dat is het zeker….

20130913-204138.jpg

20130913-204131.jpg

20130913-204301.jpg

20130913-204443.jpg

20130913-204525.jpg

20130913-204658.jpg